کتاب بی شک نعمتی است نا یتناهی و کتاب همان است که خداوند عالمیان آن را به عنوان خاتم اعجاز خویش بر پیامبر خاتمش ارزانی داشت تا انسان بداند و بیندیشد ؛ تا به یادگار بماند. بزرگی می گفت کمرنگترین نوشته ها ماندگار تر از بلند ترین و زیباترین فریادها و صدا هاست.

آری! کتاب را اگر بخواهیم جور دیگر معنی کنیم همانا غذای روح است و ویتامینه عقل . ولی به راستی جایگاهش در زندگی ما چیست؟! در طول سال چقدر برای کتاب در کنار سایر اوقاتمان وقت قائلیم؟! به چه میزان کتاب را برای خویش مونس و یار می دانیم؟! اصلا حاضریم تا چه میزان برایش بها کنیم؟!

زمانی از دوستی میزان هزینه کردنش برای کتاب در طول سال را جویا شدم ؛ دم از گرانی کتاب زد و ناله هایش مرا نیز فسرده نمود . ولی واقعا چرا؟!!! چرا بایستی برای هزینه های دیگر شکایتی و ناله ای نکنیم ، اما زمان که به وقت کتاب رسد ناله هایمان افلاک را بگریاند؟!

مثالی واضح اینکه ، زمانی که در یک خانواده چهار نفره برای صرف وعده ای غذای شب تصمیم می گیرند تا آن وعده را در رستورانی نچندان گران و حتی با قیمتی بسیار بسیار مناسب بگذرانند حداقل هزینه کردشان برای شام چقدر است؟ اگر قیمت هر پرس غذا را تنها 5 هزار تومان در نظر بگیریم در نهایت این خانواده برای وعده شامشان حداقل مبلغ 20 هزار تومان را خواهند پرداخت و بدون هیچ چانه زدنی و کوچکترین ناراحتی از قیمت از آنجا خارج خواهند شد . حال آنکه این شام تنها کفاف مدت کوتاه را خواهد داد و سحر گاهان باردیگر نیاز به وعده غذایی دیگر و هزینه ای دیگر خواهد داشت.

اما همین خانواده که فرض کنیم در طول سال تنها چهار یا پنج بار بدین منوال صرف غذا کنند ؛ در خرید کتاب چقدر اهتمام دارند؟؟ و به چه اندازه برای غذای روحشان هزینه می کنند؟؟ همین غذای روح که نه برای یک شب ، که برای سالها ماندگار خواهد بود ... و اگر جویا شویم چه بسا گویند کتاب گران است و...

بیایید جور دیگر بنگریم ، آری! من نیز قبول دارم که تفریح جزء ناینفک اصول خانواده است و قبول دارم که مرد بایستی تا جایی که می تواند بار از دوش همسرش بردارد و یکی از مهمترین بارها تبخ غذاست. ولی در این میان وظیفه دیگر مرد در خانواده که همانا پرورش روح خانواده است چه در کجای معادلات قرار میگیرد ؟! بیایید اینگونه در نظر بگیریم که مرد فداکار و با فهم می تواند به جای هزینه های مضاعف ، حداقل به جای چند بار اندک وعده های سالیانه غذای خارج از منزل ، بیاید و در منزل دست به کار شود و غذایی به جای همسرش مهیا کند و با یک پتو و ظرفی غذا به دامان طبیعت بشتابد و با یک تیر چندین نشان را نشانه رود. هم هزینه هایش را کم و کنترل کند ، هم وقت بیشتری با خانواده باشد ، هم از زیبایی و طراوت طبیعت لذت ببرد و روح خویش و خانواده را جلا دهد ، هم کودکانش آزادانه تر و واقعی تر تفریح کنند ، هم مهمتر از همه الگویی برای فرزندانش باشد تا بیاموزند چگونه با خانواده بودن را و هم با صرفه جویی کردنش در هزینه ها در امور غذای فکر خویش و خانواده نیز پس اندازی داشته باشد.

اما اکنون بعد از اینهمه حرف که برای هزینه کردن در کتاب زدم و نگاشتم به یاد حرف دوستی افتادم که می گفت: " کسانی که کتاب می خرند بر دو دسته اند ، گروهی کتاب می خرند تا بخوانند و گروهی می خرند تا برای ژست روشنفکری در کتابخانه منزلشان ارمغانی داشته باشند و هرگز برگی از آن را نیز نمی خوانند ." این حرفها مرا بر آن وا داشت تا بنویسم و ادامه دهم که اگر کتاب می خریم ، که باید بخریم ، برای ویترین کردن نخریم... چرا که کتاب بایستی زینت وجودمان ، کلاممان و اندیشه هایمان باشد ، نه اینکه زینتی بر دکوراسیون بی جان خانه هایمان.

و افسوس و صدها افسوس که سرانه کتاب و کتابخوانی در کشور عزیزمان ایران که همواره مهد بزرگان ادب و عرفان و اندیشه بوده و برترین کتب از این دیار نگاشته شده است و به سرزمینهای غرب پای نهاده اکنون چیزی در حدود چند دقیقه است و در حالی که این می تواند فاجعه ای وحشتناک بر آیندگانمان باشد از کنارش به سادگی می گذریم و چه بسا برایش بهانه هایی چون گرفتاریهای روزمره و ... را بهانه خویش می کنیم.

پس بیایید نه به خاطر خودمان که به خاطر فرزندان و فرزندان فرزندان و فرزندان فرزندان فرزندانمان از همین امروز تکانی به خود بدهیم و خود را با وجدانی آسوده برای قضاوت آیندگانمان آماده سازیم...

نگارنده: سیامک اردوبازارچیان